Thijs Besems
Gerry van Vugt
Status:Verschenen
2008 - Onze prijs € 19,95

BLADER DOOR DIT BOEK

Max is een autistische jongen van 12, die tegen alle diagnosen in plotseling toch gaat praten. Peter is 32 jaar en gaat voor het eerst van zijn leven zelfstandig eten. Karin is een vrouw van 64 jaar die jarenlang haar vingertoppen bloedend beet, maar van wie nu alle wonden geheeld zijn. Dankzij een nieuwe behandelmethode voor autisten en geestelijk gehandicapten, Basic Experience Network (Ben-therapie) genaamd, ontwikkelden zij zich op verrassende wijze.
Hersenen kunnen in een complexe situatie veel nieuwe dingen leren. Herhalende bewegingen in koesterend lichamelijk contact vergroten het gevoel van veiligheid en stimuleren zelfstandigheid. Deze basiservaringen, die kleine kinderen van hun ouders krijgen, hebben uitwerking op elke leeftijd. Ze veranderen de dimensie van de waarneming: verbanden worden duidelijk en angst neemt af. Zo leren autisten en geestelijk gehandicapten hun gevoelens te uiten, contact te maken en voor zichzelf op te komen.
Met veel empathie lichten de auteurs deze methode toe en illustreren ze verschillende onderzoeken met voorbeelden uit hun 30-jarige ervaring. Een boeiend boek met treffende illustraties, vol hoop, voorbeelden en wetenschappelijke onderbouwing voor ouders en begeleiders van autisten en geestelijk gehandicapten, en voor allen die geïnteresseerd zijn in een praktische toepassing van hersenonderzoeken, chaostheorie, fractals en complexiteit. Moeilijke onderwerpen, makkelijk verteld.

Het echtpaar Gerry van Vugt en Thijs Besems, orthopedagogen, geeft sinds 1978 leiding aan instituut Heel, een opleidingsinstituut voor psychotherapie. Zij behandelden met hun team duizenden mensen in Duitsland en Oostenrijk, promoveerden magna cum laude aan de Universiteit van Keulen en ontwikkelden deze revolutionaire behandelmethode.

Gebonden | 216 pagina's | Kleur: zwart-wit | Taal: NL | Afmetingen: 14,5 x 21 cm | ISBN: 9789055946181

Inhoudsopgave:

1 Cirkels van Max – neurale netwerken
2 Groeien als een cactus – terugkoppeling
3 Zo deed mama ook altijd – herhalende patroonmatige basiservaringen
4 Help me, ik voel – oppervlakte- en dieptestructuur
5 Een veilige plek – landschapsonderzoek
6 Weegschaal van de ziel – flexibel evenwicht
7 Ben je gestrest? – deeltjes en golfjes
8 Ik zou liever een brief hebben – automutilatieketting
9 Mensen met v.u.p. – versatile undefined potentialities

Nawoord
Literatuur

Lezersreacties:

Reacties op Bol.com:

'Zeer interessant. Het boek is zeer interessant en goed leesbaar. De benadering is verrassend en simpel tegelijk. De vele praktijkvoorbeelden spreken voor zich. Een aanrader voor iedereen die weleens contact heeft met autistische of geestelijk beperkte mensen.'

'Regelmatig was mijn huid bezaaid met kippenvel en mijn hart gevuld met warmte door de ontroerende, fascinerende verhalen in dit boek. De afwisseling van praktijkvoorbeelden gekoppeld aan wetenschap en theorie maakt het zo boeiend. Zelf werk ik met gezinnen waar kinderen met de diagnose autisme (of een aanverwante "stoornis") zich met grote moeite staande moeten houden in de complexiteit van een gezinssysteem, in een omgeving die minstens zo complex is. Dit boek heeft mij bevestigd in mijn ideeen over het belang van het bieden van basisveiligheid/koestering aan kinderen. Ik zie weer ruimte ontstaan voor ontwikkeling bij kinderen als ze voelen dat ze mogen zijn wie ze zijn. De subtiele onvoorwaardelijkheid is hierin het grootste goed. In het boek wordt uitgelegd wat de wisselwerking is tussen dit gegeven en de hersenstructuur. Boeiend hoopvol en absoluut inspirerend! Ouders, opvoeders, begeleiders.... Het is NOOIT te laat... alleen gaat het met een lange adem en liefdevol geduld gepaard. Ze zijn het dubbel en dwars waard!'

'Met zeer veel interesse en plezier heb ik het boek ‘Kwart over twee, maar ik wil niet’, gelezen. Ik wil u hartelijk danken dat u op deze manier uw inzichten met een groter publiek heeft willen delen. En ik wil u ook bedanken voor de inzichten zelf, die mijns inziens zeer welkom zijn, vooral voor de mensen zelf, de mensen met v.u.p., zoals u zegt. Maar om deze mensen met uw inzichten te bereiken zijn deze ook zeer welkom voor de hulpverleners die met hen werken. Ik hoop van harte dat men ontvankelijk is voor hetgeen u beschrijft en zeer goed heeft onderbouwd. Zelf ben ik werkzaam met mensen met autisme in Ecuador en ik beschouw uw therapie als een zeer welkome aanvulling op de vele therapieën die er zijn, maar die vooral symptomen (proberen te) bestrijden en niet de ontwikkeling van mensen bij de basis stimuleren, zoals de Ben-therapie dat doet.'